Ricoh XR-X 3PF

     Jest to aparat manualny (czyli ostrość ustawiamy w nim ręcznie), jednak takich możliwości technicznych nie powstydziłyby się nawet współczesne lustrzanki AF ze średniej półki.
     Mocowanie obiektywów to bagnet RK, czyli nieco zmodyfikowana wersja bagnetu Pentaxa. Mechanicznie są one identyczne, różnicą jest inne rozmieszczenie styków info dla elektroniki aparatu. Mechaniczna zgodoność powoduje, że można podłączyć do niego dowolny obiektyw z takim bagnetem, nawet współczesne szkła Auto Focus. Ta różnica elektroniczna powoduje co prawda niemożność skorzystania z trybów program i preselekcja czasu (możliwa jest praca z preselekcja przysłony lub manualna), ale wszystkie inne funkcje aparatu działają bez problemu. Do prawdziwego szczęścia potrzebujemy obiektywów z bagnetem RK - takie obiektywy produkował Ricoh pod nazwą Rikenon P, zaś firmy niezależne jak Tokina czy Sigma robiły obiektywy z podwójnym zestawem styków, zarówno dla Pentaxa jak i Ricoha.
     Obudowa jest wykonana z plastiku, lecz sprawia wrażenie solidnej. Jest dość duża, nawet osoby z dużymi rękoma nie powinny mieć problemu z trzymaniem aparatu. Pewny chwyt zapewnia wyprofilowany uchwyt w którym mieszczą się baterie.
     Sterowanie wszystkimi funkcjami aparatu odbywa się przy pomocy dwóch przycisków i kółka, takiego jak w Canonach EOS. Odpowiednią opcję wybieramy przyciskiem, zaś jej wartość zmieniamy kółkiem. Przyciski są dość miękkie, umieszczone zostały w pobliżu wyświetlacza ciekłokrystalicznego na górze aparatu. Wadą tego rozwiązania jest fakt, że aby coś zmienić trzeba oderwać wzrok od wizjera, na czuja łatwo wcisnąć inny przycisk lub pojechać za daleko w wyborze funkcji i zmienić nie to co chcieliśmy. Po krótkim treningu można dość łatwo uruchamiać funkcję będącą na pierwszym miejscu pod przyciskiem MODE2 (ostatnio wykorzystana funkcja ląduje na pierwszym miejscu listy), wystarczy lekkie przesunięcie kciuka i wciśnięcie przycisku, należy tylko uważać żeby nie wcisnąć go więcej jak raz bo zamiast pożądanej funkcji ustawimy sobie zupełnie inną :). Najlepiej zostawiać tam korekte ekspozycji, wtedy bez odrywania oka od wizjera będziemy mieli dostęp zarówno do podglądu GO jak i korekty.
     Z tyłu umieszczono przycisk AV/+- który ma podwójną funkcję - może działać jako podgląd głębii ostrości lub jako przycisk korekty ekspozycji. Problem w tym, że gdy pracuje on w tym drugim trybie pozbawieni jesteśmy podglądu GO, żaden przycisk nie dubluje tej funkcji. Przycisk ten może zostać przeprogramowany i zamiast korekty ekspozycji pełnić inną funkcję, np. przełączanie pomiędzy trybem auto i manual.
     XR-X3PF ma metalową migawkę o przebiegu pionowym z dość dużym zakresem czasów otwarcia. W trybie automatycznym (preselekcja przysłony i program) zakres ten wynosi 32s - 1/3000s, zaś w trybie ręcznym 16s - 1/2000s. W trybie auto wybrany czas pokazuje tylko wyświetlacz w wizjerze, a czasy pokazywane są na wyświetlaczu numerycznym co 0.5 działki. W trybie ręcznym skok również wynosi 0.5, tak więc nie ma problemu z ustawieniem takich czasów jak 1/90 czy 1/350 sek. W manualu czasy pokazywane są na obu wyświetlaczach.
     Migawka może być wyzwalana elektrycznym wężykiem spustowym, opis jego wykonania znajduje się w opisie Ricoha XR-X.
     Bardzo fajnym dodatkiem jest przycisk RESET. Jego wciśnięcie to coś jak 'Restore Defaults' w komputerze, czyli powrót do ustawień standardowych. Nie było by to nic ciekawego gdyby nie fakt, że na te ustawienia standardowe można wpływać samemu. Po prostu jeżeli chcemy, aby po wciśnięciu tego przycisku aparat ustawiał się na preselkcję przysłony, ustawiał korektę ekspozycji +0.5 EV i jeszcze przełączał na zdjęcia seryjne to wystarczy wszystko to ustawić przytrzymując wciśnięty RESET, a wtedy z dowolnego pomieszania z poplątaniem, po wcisnięciu tego przycisku, aparat wróci do naszych ulubionych ustawień.
     Ciekawie rozwiązano również preselekcję czasu. Dopuki warunki oświetleniowe pozwalają aparat utrzymuje zadany czas operując jedynie przysłoną, jeżeli jednak zakres dostępnych przysłon się wyczerpie, aparat automatycznie zmieni również czas tak, żeby zdjęcie zostało prawidłowo naświetlone.
     XR-X3PF wyposazony jest w pomiar światła błyskowego przez obiektyw co znakomicie ułatwia życie. Po podpięciu i włączeniu dedykowanej lampy (lub otwarciu wbudowanej) aparat automatycznie ustawia najkrótszy czas synchronizacji czyli 1/100s. i nie pozwala ustawić czasu krótszego (!) co jest bardzo wygodne. Zdjęcia można robić przy dowolnej przysłonie, w każdym trybie, a o prawidłowym naświetleniu informuje nas kontrolka w wizjerze. Mozliwa jest współpraca lamy zewnętrznej z wbudowaną, np. zewnętrzna stanowi główne źródło światła, zaś wbudowana robi za reduktor efektu czerwonych oczu. Do aparatu można oczywiście stosować "normalne" lampy nie dedykowane, jednak wtedy czas synchronizacji wynosi 1/60s. i trzeba o tym pamiętać samemu - aparat nie przestawi się na ten czas automatycznie. Ricoh nie zaleca stosowania lamp dedykowanych do innych systemów, czyli do aparatu nie podpinamy pożyczonej od kolegi lampy z Canona EOS300 czy Pentaxa MZ-5n ;-) chyba że jest to METZ, a my mamy kostkę SCA364 do Ricoha właśnie.

Zalety:
- aparat o wielkich możliwościach, ma prawie wszystko co można chcieć,
- ergonomia,
- wbudowana lampa błyskowa (dość słaba, ale do doświetlania cieni może się nadawać),
- gniazdo pc dla lamp zewnętrznych,
- mozliwość zostawienia końcówki filmu po zwinięciu,
- przycisk RESET,
- zastosowane mocowanie obiektywów daje dostęp do dużej ilości dość takich szkieł dobrej jakości,
- bezproblemowa praca z obiektywami M42 przez przejściówkę,
- drabinka pokazująca korektę ekspozycji umieszczona zarówno na wyświetlaczu zewnętrznym jak i w wizjerze,
- wymienne matówki,
- zasilanie to 4 zwykłe baterie "paluszki", tanie i łatwo dostępne źródło zasilania.
Wady:
- brak oddzielnych, łatwo dostępnych przycisków dla korekty ekspozycji i podglądu GO,
- wartość przysłony pokazywana tylko w trybach Tv i Program,
- przy takim nafaszerowaniu bajerami trochę denerwuje dość długi czas synchronizacji z lampą błyskową oraz brak wstępnego podnoszenia lustra. Gdyby jednak dodać te funkcje byłby to chyba manual prawie idealny :)

DANE TECHNICZNE:
Migawka: metalowa, o przebiegu pionowym, auto: 32s - 1/3000s, manual: 16s - 1/2000s, bulb
Pomiar światła: 0-18EV (ISO 100, 50mm/1,4)
Tryby pracy: manual, preselekcja przysłony, preselekcja czasu, shiftowany program
Samowyzwalacz: elektroniczny z 10s opóźnieniem
Wizjer: 91% kadru
Pomiar światła: centralnie ważony z uwypukleniem środka pola, punktowy
Korekta ekspozycji: +-4EV co 0.5
Czułości filmów: automatycznie z kodu DX 25-5000, ręcznie 12-6400
Autobracketing: 0.5 - 4EV
Lampa błyskowa: TTL błysku, automatyczne doświetlanie cieni, redukcja czerwonych oczu, korekta błysku (+-2EV co 0.5), synchronizacja 1/100s, gorąca stopka i gniazdo PC
Zasilanie: 4 baterie alkaliczne AA
Wymiary: 151x107x62mm
Waga: 550gr